تبلیغات

ابزار رایگان وبلاگ

منجی آخرالزمان - فجر مقدس - شش ماه به ظهور 8
دعای فرج
تاریخ : چهارشنبه 23 اسفند 1391 | 12:17 ب.ظ | نویسنده : **سوشیانت **




حوادث‌ ماه‌ رمضان‌


در این‌ روزها امت‌ اسلامی‌ به‌ خاطر جنگ‌ها، فتنه‌ها و كشتارها ضعف‌ سیاسی‌ جدی‌ پیدا كرده‌ و قوای‌ بیگانه‌ (رومیان‌) هم‌ وارد منطقه‌ شده‌اند. نشانه‌هایی‌ در آسمان‌ پدیدار شده‌ است‌ كه‌ امید را در دل‌ مؤمنین‌ شكوفا كرده‌ و از این‌ پس‌ جریان‌ حضرت‌ مهدی‌(ع‌) اصلی‌ترین‌ اشتغال‌ ذهنی‌ مردم‌ سراسر زمین‌ می‌شود؛ چرا كه‌ این‌ آیات‌ و دلایلی‌ كه‌ در این‌ ماه‌ نمایان‌ می‌گردد به‌ حدی‌ است‌ كه‌ بشریت‌ نمی‌تواند از آن‌ چشم‌پوشی‌ كند مانند:


1 ـ خورشیدگرفتگی‌ و ماه‌گرفتگی‌ در زمان‌ غیر عادی‌

یكی‌ از مظاهر قدرت‌ الهی‌ كه‌ در قالب‌ سنن‌ معجزات‌ جلوه‌نمایی‌ كرده‌ و اشارة‌ مخصوصی‌ را برای‌ توجه‌ آن‌ دسته‌ از مؤمنان‌ كه‌ مخلصانه‌ منتظر ظهور بوده‌اند به‌ ارمغان‌ می‌آورد، كسوف‌ خورشید در روز سیزدهم‌ یا چهاردهم‌ ماه‌ رمضان‌ و خسوف‌ ماه‌ در بیست‌ و پنجم‌ همان‌ ماه‌ است‌..علت‌ پدید آمدن‌ این‌ دو نشانه‌ پیش‌ از ظهور كه‌ خلاف‌ روال‌ عادی‌ بوده‌ و از اول‌ خلقت‌ آدم‌ تا آن‌ زمان‌ نمونه‌اش‌ دیده‌ نشده‌، از این‌ قرار است‌::

الف‌) رسوخ‌ و عمق‌ یافتن‌ نظریه‌ مهدویت‌ و اعتقاد به‌ حضرت‌ در میان‌ تمام‌ مسلمانان‌؛
ب‌) متوجه‌ كردن‌ مؤمنان‌ مخلص‌ به‌ نزدیكی‌ ظهور.

«ثعلبة‌ ازدی‌» از امام‌ باقر ع‌) نقل‌ كرده‌ كه‌ فرمودند:
دو نشانه‌ پیش‌ از ظهور قائم‌(ع‌) خواهد بود: خورشیدگرفتگی‌ در نیمه‌ ماه‌ رمضان‌ و ماه‌گرفتگی‌ در آخر آن‌.
به‌ حضرت‌ عرض‌ كردم‌: یابن‌ رسول‌الله خورشید در انتهای‌ ماه‌ كسوف‌ می‌كند و ماه‌ در نیمة‌ آن‌ خسوف‌.
حضرت‌ فرمودند:
خودم‌ می‌دانم‌ چه‌ می‌گویم‌؛ این‌ دو نشانه‌ای‌ است‌ كه‌ از زمان‌ فرود آمدن‌ آدم‌ (از بهشت‌ به‌ زمین‌) سابقه‌ نداشته‌ است‌. 1
«ورد بن‌ زید اسدی‌» برادر «كمیت‌» هم‌ از آن‌ حضرت‌(ع‌) نقل‌ كرده‌ كه‌ فرمودند:
پیش‌ از این‌ امر (ظهور) ماه‌ گرفتگی‌ خواهد بود؛ كه‌ پنج‌ روز مانده‌ (به‌ انتهای‌ ماه‌) و خورشید گرفتگی‌ در روز پانزدهم‌ كه‌ هر دو در ماه‌ رمضان‌ خواهد بود و به‌ این‌ ترتیب‌ حساب‌ منجمان‌ به‌ هم‌ می‌ریزد.


ابوبصیر هم‌ از امام‌ صادق‌(ع‌) نقل‌ می‌كند كه‌ حضرت‌ فرمودند:
نشانة‌ قیام‌ حضرت‌ مهدی‌(ع‌) كسوف‌ خورشید در بیست‌ و سوم‌ یا چهاردهم‌ ماه‌ رمضان‌ است‌. 2
خسوف‌ ماه‌ معمولاً به‌ جهت‌ قرار گرفتن‌ زمین‌ در میان‌ خورشید و ماه‌ رخ‌ می‌دهد كه‌ زمان‌ آن‌ هم‌ در نیمة‌ ماه‌های‌ قمری‌ است‌. كسوف‌ خوشید هم‌ غالباً زمانی‌ مشاهده‌ می‌شود كه‌ ماه‌ بین‌ زمین‌ و خورشید قرار گیرد و زمان‌ آن‌ هم‌ در آخر ماه‌های‌ قمری‌ است‌. چنین‌ حادثه‌ای‌ (كه‌ دچار بدأ 3 هم‌ نخواهد شد) در زمانی‌ غیر از زمان‌ عادی‌ آن‌ ـ بنا برگفته‌ روایات‌ ـ با فرض‌ احتمالات‌ زیر ممكن‌ می‌شود:

احتمال‌ اول‌:  این‌ قضیه‌ معجزه‌گونه‌ و از طریق‌ یكی‌ از اسباب‌ و علل‌ عادی‌ (وناشناخته‌) انجام‌ شود.
البته‌ با اختلافی‌ ساده‌ و آن‌ هم‌ آگاهی‌ ما از زمان‌ وقوع‌ آن‌ است‌، كه‌ البته‌ طریقه‌ حدوث‌ این‌ اعجاز یا كیفیت‌ شكل‌گیری‌ را نمی‌توانیم‌ تصور كنیم‌ و همین‌ قدر كافی‌ است‌ كه‌ بدانیم‌ این‌ معجزه‌ انجام‌ می‌شود و آن‌ هم‌ معجزه‌ای‌ كه‌ از زمان‌ هبوط‌ حضرت‌ آدم‌(ع‌) تا كنون‌ سابقه‌ نداشته‌ است‌ و لذا محاسبات‌ ستاره‌شناسان‌ را برهم‌ می‌زند.

احتمال‌ دوم‌:  به‌ واسطة‌ ممانعت‌ جسمی‌ بزرگ‌ رخ‌ می‌دهد.
ممكن‌ است‌ یكی‌ از اشیاء سرگردان‌ در فضا (بنا بر گفته‌ دانشمندان‌) به‌ منظومة‌ شمسی‌ نزدیك‌ شده‌ و با قرار گرفتن‌ در مقابل‌ خورشید مانع‌ رسیدن‌ آفتاب‌ به‌ زمین‌ شود و كسوف‌ پس‌ از ده‌ روز پیش‌ بیاید و همین‌ شی‌ء در اواخر ماه‌ هم‌ كه‌ ماه‌ به‌ شكل‌ هلال‌ دیده‌ می‌شود در برابر آن‌ قرار گیرد و بر حسب‌ سرعت‌ و حجم‌ آن‌ شی‌ء خسوف‌ كلی‌ یا جزیی‌ رخ‌ دهد. از جمله‌ نشانه‌هایی‌ كه‌ برای‌ ظهور ذكر شده‌ است‌ و بی‌ارتباط‌ با این‌ بخش‌ از مطالب‌ نیست‌ این‌ است‌ كه‌ نور خورشید از زمان‌ طلوعش‌ تا 23 از روز ناپدید می‌شود كه‌ این‌ به‌ جهت‌ آن‌ است‌ كه‌ شی‌ء فضایی‌ بین‌ خورشید و زمین‌ قرار گرفته‌ و به‌ مدت‌ 23 از طول‌ روز مانع‌ رسیدن‌ آفتاب‌ 4 به‌ زمین‌ می‌شود كه‌ بالطبع‌ با كسوفی‌ كه‌ از یك‌ تا سه‌ ساعت‌ طول‌ می‌كشد، متفاوت‌ است‌.

احتمال‌ سوم‌:  به‌ جهت‌ تغییرات‌ درونی‌ خود خورشید.
تعبیر علمی‌ این‌ مطلب‌ از این‌ قرار است‌ كه‌ ممكن‌ است‌ انفجارهای‌ عظیم‌ یا تغییرات‌ فیزیكی‌ خاصی‌ در خورشید پدید آید طوری‌ كه‌ مدت‌ مشخصی‌ اشعه‌ خورشید به‌ اطراف‌ پراكنده‌ نگردد و یا اینكه‌ انفجارهای‌ پشت‌ سر هم‌ ماه‌ رمضان‌ در خورشید، كسوف‌ اواسط‌ ماه‌ را به‌ دنبال‌ داشته‌ باشد و در آخر ماه‌ كه‌ از ماه‌ هلالی‌ بیش‌ پیدا نیست‌، خسوف‌ را؛ كه‌ این‌ احتمال‌ نزدیك‌ترین‌ و جدی‌ترین‌ احتمالات‌ است‌ خصوصاً اگر این‌ دو را به‌ آیات‌ و نشانه‌هایی‌ كه‌ از آسمان‌ است‌ و در بحث‌ حوادث‌ ماه‌ رجب‌ به‌ آنها پرداختیم‌، ضمیمه‌ كنیم‌، می‌توان‌ آنها را هم‌ با این‌ احتمال‌ توجیه‌ كرد: توقف‌ خورشید در زمان‌ سفیانی‌ ممكن‌ است‌ كه‌ ناشی‌ از انفجاری‌ قوی‌ در خورشید باشد كه‌ مانع‌ حركت‌ كردن‌ خورشید شود یا حركت‌ آرامی‌ كه‌ مانند بازگشت‌ عمل‌ آن‌ برای‌ مدت‌ دو یا سه‌ ساعت‌ باشد یا ظاهر شدن‌ بدنی‌ نمایان‌ در قرص‌ خورشید (از جمله‌ حوادث‌ ماه‌ رجب‌) هم‌ ممكن‌ است‌ ناشی‌ از انفجاری‌ قوی‌ در خورشید باشد كه‌ وقتی‌ در سطح‌ خورشید گسترش‌ یابد به‌ شكل‌ سینه‌ و صورت‌ انسان‌ به‌ نظر برسد. دانشمندان‌ متأخر به‌ حدوث‌ چنین‌ جریانی‌ در خورشید كه‌ در حدیث‌ هم‌ می‌توان‌ تأكید بر چنین‌ مطلبی‌ را یافت‌ اشاره‌ كرده‌اند.

 امیرالمؤمنین‌(ع‌) طی‌ حدیثی‌ طولانی‌ پس‌ از ذكر صیحه‌ و ندای‌ آسمانی‌ ماه‌ رمضان‌ (در بیست‌ و سوم‌ ماه‌) می‌فرمایند:
از فردای‌ آن‌، هنگام‌ ظهر خورشید رنگارنگ‌ و سپس‌ زرد شده‌ و در نهایت‌ سیاه‌ و تاریك‌ می‌شود. 5
تاریكی‌ خورشید خود دلیل‌ روشنی‌ است‌ برای‌ وقوع‌ خسوف‌ ماه‌ در روز (بیست‌ و پنجم‌ آن‌ ماه‌ رمضان‌)

و شاید این‌ تفسیر بهترین‌ تفسیر علمی‌ و نزدیك‌ترین‌ احتمال‌ به‌ واقعیت‌ باشد كه‌ احدی‌ پیش‌ از این‌ بدان‌ اشاره‌ نكرده‌ است‌ و پس‌ از تفكر جدی‌ و عمیق‌ در باب‌ نشانه‌های‌ ظهور و آیات‌ آسمانی‌ كه‌ الزاماً نباید این‌ حوادث‌ معجزه‌ باشند، حاصل‌ شده‌ است‌. 6



پی نوشت ها

1.  الارشاد، شیخ‌ مفید، ج‌2، ص‌374؛ الغیبة‌، نعمانی‌، ص‌181، اعلام‌الوری‌، ص‌429؛ الغیبة‌ شیخ‌ طوسی‌، ص‌270، بشارة‌الاسلام‌، ص‌96؛ یوم‌الخلاص‌، ص‌516؛ تاریخ‌ مابعدالظهور، ص‌118.
2 .  الغیبة‌، نعمانی‌، ص‌182؛ بشارة‌الاسلام‌، ص‌97؛ تاریخ‌ الغیبة‌الكبری‌، ص‌479؛ یوم‌الخلاص‌، ص‌517.
3 .  به‌ زودی‌ در همین‌ مجموعه‌ به‌ مسأله‌ بدأ خواهیم‌ پرداخت‌.
4 .  الممهدون‌ للمهدی‌(ع‌)، ص‌37.
5 .  بحارالانوار، ج‌52، ص‌275؛ بشارة‌الاسلام‌، صص‌59 و 70.
6.  البته‌ باید توجه‌ داشته‌ باشیم‌ كه‌ خود مؤلّف‌ در نهایت‌ آن‌ را احتمال‌ می‌شمرد و هر چند هم‌ كه‌ احتمال‌ قوی‌ باشد باز یقین‌آور نیست‌ بدین‌ معنا كه‌ الزاماً نباید چنین‌ باشد و امكان‌ معجزه‌ بودن‌ این‌ جریانات‌ خالی‌ از وجه‌ نیست‌؛ چرا كه‌ اگر بنا بود به‌ هر حال‌ این‌ مطالب‌ به‌ زودی‌ تفسیر علمی‌ آنها توسط‌ دانشمندان‌ آن‌ عصر بیان‌ شود كه‌ دیگر تعبیر كردن‌ از آن‌ به‌ آیه‌ (قرآن‌ از معجزه‌ به‌ آیه‌ تعبیر یاد می‌كند) چندان‌ موجه‌ نمی‌باشد و مردم‌ با اتكاء به‌ گفته‌ دانشمندان‌ هیجان‌ خود را نسبت‌ به‌ این‌ جریان‌ از دست‌ داده‌ و مسلمانان‌ هم‌ به‌ عنوان‌ یك‌ حادثه‌ دهشتناك‌ نماز آیاتی‌ خوانده‌ و از آن‌ روی‌ می‌گردانند و این‌ با آنچه‌ در ابتدای‌ سخن‌ دربارة‌ دو دلیل‌ حدوث‌ این‌ دو حادثه‌ گفته‌ شد متناقض‌ است‌. به‌ طور خلاصه‌ باید گفت‌ اگر بنا بود كه‌ این‌ جریان‌ فوراً تفسیر علمی‌ آن‌ بیان‌ شود نخواهد توانست‌ آیه‌ یا علامتی‌ برای‌ ظهور شمرده‌ شود یا حداقل‌ در احادیث‌ دیگر لازم‌ نبود این‌ همه‌ روی‌ آنها تكیه‌ شود و گذرا به‌ آن‌ اشاره‌ای‌ می‌كردند. واللهعالم‌ (مترجم‌).




طبقه بندی: مهدویت،  فجر مقدس - شش ماه به ظهور،