ابزار رایگان وبلاگ

منجی آخرالزمان - مطالب دی 1391
دعای فرج
تاریخ : پنجشنبه 21 دی 1391 | 11:51 ق.ظ | نویسنده : **سوشیانت **


در این روز یا در روز 28 صفر(1) پیامبر(صلی الله علیه واله) دوات و کتف طلبیدند تا بنویسند و برای امت بیان کنند که خلافت بلافصل بعد از ایشان  برای امیرالمومنین(علیه السلام) است، ولی عمر با کلامی که احدی به رسول خدا(صلی الله علیه وآله) نگفته بود مانع ازاین کارشد و به ساحت اقدس نبوی جسارت کرد وگفت:(( ان الرجل لیهجر)): این مرد هذیان می گوید!. کتاب خدا ما را بس است. 

با این کلام عمر اختلاف و سروصدا بین اصحاب به وجود آمد. عده ای از (منافقین) گفتند: قول، قول عمر است. عده دیگرگفتند: کاغذ و قلم بیاورید . دراین هنگام رسول خدا (صلی الله علیه وآله) صورت مبارک از آنها برگرداندند وفرمود: ازنزد من دور شوید نزاع وسروصدا نزد من جایز نیست. آنان رفتند و شیطان کارخودش را کرد و شد در امت آنچه نباید می شد .


ذکر چند مطلب شایان توجه است: 

1- این حدیث به عبارات مختلف درکتب مختلف شیعه و اهل خلافت نقل شده است 

2- ان قدرمطلب واضح و اسناد فراوان  است که عده ای بر آن شده اند که معنای این عبارت را نقل کنند تا شاید از وقاحت کلام گوینده آن بکاهند .(2)

3- جسارت ونسبت هذیان به اشرف مخلوقات مخالف آیات قرآن کریم است :
وَ ما یَنطِقُ عَن الهوی* ان هو الا وحیٌ یوحی (سوره نجم  ایه 3و4)

4- گوینده این کلام شامل این آیات  قرانی است :
انَ الذینَ یُوذونَ اللهَ وَرسولَهُ لَعَنَهُمُ اللهُ فِی الدُنیا وَالاخِرةِ و اعَدَّ لَهُم عَذاباً  مُهیناً ( سوره احزاب آیه 57)

5- اضافه بر عبارت ان الرجل لیهجر که درکتب مختلف ذکرشده گوینده این کلام در جاهای مختلف دردوران حکومت ذکر شده 

گوینده این کلام درجاهای مختلف دردوران حکومت خود وقبل ازآن درجواب سوال کنندگان و گاهی هم درکلام خودش که به ابن عباس گفت می دانی چرا آن روز مانع ازآوردن کاغذ وقلم شدم چون می دانستم  رسول خدا در ان وصیت می خواهد خلافت وامامت خلق بعد از خود را با علی بن ابیطالب بیان کند لذا مانع آوردن کاغذ و قلم شدم!!! (3)



منابع: 

1- کتاب سلیم بن قیس : ج2 ص 794. غایة المرام: ج 6 ص 95-97.
2- النص و الاجتهاد: ص150. المراجعات: ص353. ماذا تقضون؟: ص 494.
3- التحفة العسجدیة : ص 144. کشف الیقین: ص 471. کشف الغمه: ج 2 ص 47. بحار الانوار:ج29 ص 639،ج30 ص 244-554-555، ج31 ص 75، ج 38 ص 157.


تاریخ : چهارشنبه 20 دی 1391 | 01:18 ب.ظ | نویسنده : **سوشیانت **
آسیب شناسی از واژۀ ((pothos گرفته شده که به معنای آسیب و رنج است و ریشه‌ای یونانی دارد. آسیب شناسی یعنی شناخت عوامل و نشانه های آسیب پذیری انسان در زندگی اجتماعی که منشأ این آسیب ها ممکن است مادی یا غیر مادی باشد.
دانشمندان علوم اجتماعی آسیب شناسی اجتماعی را با درهم شکستن سازمان اجتماعی مترادف می‌دانند و بر این باورند که آسیب شناسی اجتماعی هرگونه سستی و از هم گسیختگی الگوهای روابط اجتماعی را در برمی گیرد.
به طور کلی با توجه به مطالب یاد شده، درباره آسیب شناسی مهدویت عبارت است از:
شناخت موارد انحراف و یا سوء استفاده شده از مباحث مهدویت که باعث رکود یا از هم گسیختگی نظام ارزشی مهدویت است، همراه با بررسی علل و راههای درمان و پیش گیری از آن.
در این بخش برآنیم تا از آسیب هائی که در مورد مسئله مهدویت امکان پذیر بوده و در دوران غیبت رخ می‌دهد سخن برانیم که در این نوشتار به بررسی برخی از آنها می‌پردازیم.

برداشت نادرست از انتظار
در مورد انتظار دو دیدگاه وجود دارد: یکی انتظار سازنده؛ به این معنی که انتظار به معنای ناخشنودی از وضعیت موجود و تلاش برای رسیدن به وضعیتی مطلوب است. در مقابل این دیدگاه سلیم، یک برداشت انحرافی وجود دارد و آن اینکه انتظار به معنای دست روی دست گذاشتند و قانع بودن به وضع موجود و عدم کوشش برای تحقق وضعی برتر است تا خود حضرت ظهور نموده و کارها را اصلاح نماید.
باید اذعان داشت که حرکت امام زمان(عج) مانند دیگر امور جهان روال طبیعی دارد و بنا نیست همۀ امور به صورت معجزه باشد. بنابراین قیام آن حضرت نیز نیازمند زمینه سازی و آمادگی است. بایستی تلاش کنیم و زمینه را برای ظهور فراهم نمائیم.
همانطور که حکومت حضرت مهدی(عج) ظلم و جور را ریشه کن می‌کند و عدل را در سراسر گیتی می‌گستراند؛ مقدمات آن نیز باید این هدف را دنبال کند و برای نزدیکی آن به اصلاح امور بپردازد.

تعجیل
یکی دیگر از آسیب ها، عجله داشتن در تحقق امر ظهور است. شتاب زدگی در این امر، در روایات ما بسیار نکوهش شده است. مرحوم صدوق در کمال الدین نقل کرده که امام جواد(ع) فرمود: یهلک فیها المستعجلون؛ در دوران غیبت، شتاب زدگان در امر ظهور هلاک می‌شوند.
امام صادق(ع) فرمود:
انما هلک الناس من استعجالهم لهذا الامر. ان الله لا یعجل لتعجله العباد ان لهذا الامر غایه ینتهی الیها فلو قدبلغوها لم یستقدموا ساعه و لم یستأخروا؛
شتاب مردم برای این کار، آن ها را هلاک می‌سازد. خداوند به جهت شتاب مردم، شتاب نمی‌‌کند. برای این امر مدتی است که باید پایان پذیرد. اگر پایانش فرارسد، آن را ساعتی پیش و پس نیفکند.

توقیت
یکی دیگر از آسیب ها، تعیین وقت ظهور است. چرا که حکمت الهی بر این است که وقت ظهور امام زمان(عج) بر بندگان مخفی بماند. لذا احدی نمی‌‌تواند زمانی را برای ظهور تعیین کند. مفضل بن عمر می‌گوید از مولایم امام صادق(ع) پرسیدم:
هل للمأمور المنتظر المهدی(عج) من وقت موقّت یعلمه الناس؟ فقال: حاش لله أن یوقّت ظهوره بوقت یعلمه شیعتنا... فقال: یا مفضّل، لا اوقّت له وقتا و لا یوقّت له وقت، انّ من وقّت لمهدیّنا وقتا فقد شارک الله تعالی فی علمه وادّعی انّه ظهر علی سرّه...؛
آیا ظهور حضرت مهدی(عج) وقت معینی دارد که مردم آن را بدانند؟ فرمودند: این چنین نیست که خداوند برای آن وقتی تعیین کرده باشد که شیعیان ما آن را بدانند.‌ای مفضل، برای آن وقتی تعیین نمی‌‌کنم. وقتی هم نمی‌‌شود برای آن معین کرد. آنکه برای ظهور ما وقتی تعیین کند، خود را در علم خداوند شریک دانسته و مدعی شده که از اسرار خداوند آگاه گشته است.
فضیل از امام باقر(ع) پرسید:
هل لهذاالامور وقت؟ فقال: کذب الوقاتون، کذب الوقاتون، کذب الوقاتون؛
آیا برای این امر وقتی معین است؟ آن حضرت سه مرتبه فرمود:
آنان که وقتی برای آن تعیین می‌کنند، دروغ می‌گویند.
ابی بصیر می‌گوید از امام صادق(ع) درباره امام زمان(ع) پرسیدم. حضرت فرمود:
کذب الوقاتون، انّا اهل البیت لانوقّت. ثم قال: ابی الله الّا أن یخلف وقت الموقّتین؛
آنان که وقتی برای آن تعیین می‌کنند، دروغ می‌گویند. ما اهل بیت زمانی برای آن تعیین نمی‌‌کنیم. آنگاه فرمود: خداوند چنین اراده کرده که با هر وقتی که تعیین کنند، حتماً مخالفت نماید و ظهور را در ان وقت قرار ندهد.
در روایت دیگر فرموده‌اند:
کذب الموقتون، ما وقّتنا فیما مضی ولا نوقّت فیما یستقبل؛
آن که وقتی تعیین کند دروغ گفته است... ما در گذشته وقتی تعیین نکرده ایم و در آینده نیز هرگز وقتی برای آن تعیین نخواهیم کرد.
در برخی روایات علت عدم تعیین وقت، چنین بیان شده است. امام جواد(ع) فرمودند:
لوعیّن لهذا الامر وقت لقست القلوب ولرجع عامه الناس عن الاسلام ولکن قالوا: ما اسرعه! ما اقربه! تألفاً لقوب الناس و تقریبا للفرج؛
اگر برای این امر وقتی تعیین شود دلها را قساوت می‌گیرد و توده مردم از اسلام برمی گردند. بگویید: چه زود است! چقدر نزدیک است! تا دل مردم آرام گیرد و فرج نزدیک شود.

ملاقات گرایی
از آسیب هایی که درعصر غیبت برای منتظران اتفاق می‌افتد؛ مدعیانی هستند که بی دلیل یا به ساده ترین اتفاق، ادعای ملاقات می‌کنند، یا کسانی که تمام وظیفه خویش را رسیدن به دیدار حضرت می‌پندارند و از باقی وظایف غافل شده و افراد را تنها به این عمل، به عنوان برترین وظیفه فرا می‌خوانند. پیامدهای این امر عبارت است از:
- یأس و ناامیدی در اثر عدم توفیق دیدار؛
- توهم گرایی و خیال پردازی؛
- رویکرد به مدعیان مهدویت و مدّعیان ملاقات؛
- دور ماندن از انجام وظایف اصلی به دلیل اهتمام بیش از‌اندازه به دیدار؛
- بدبینی به امام(عج) به دلیل عدم دیدار.

مدعیان دروغین مهدویت و نیابت خاصه و عامه
در هر عصری عده‌ای به دروغ ادعای مهدویت نموده یا دیگران چنین نسبتی به آنان داده‌اند و بدین وسیله فرقه هایی ایجاد نموده‌اند. چه در دوره غیبت صغری و چه در دوره غیبت کبری. کسانی نیز بوده‌اند که نیابت خاصه یا وکالت امام را به دروغ ادعا نموده‌اند. ادعاهای این افراد به صورت های متفاوتی بیان شده است. از قبیل:
ادعای مهدویت؛
نیابت خاصه؛ وکالت؛ بابیت یا افرادی که مدعی‌اند هر موقع بخواهند امام را می‌توانند ببینند و مشکلات به واسطه آنان حل می‌شود. آن ها واسطه و باب میان مردم و امام هستند، پیامی را از امام آورده‌اند یا پیامی را برای امام می‌برند.
نیابت عامه؛ عده‌ای خود را به جای علمای ربانی، مراجع عظام تقلید و فقهاء معرفی می‌کنند. با اینکه در این عصر عقل و نقل، وظیفه همه را روشن ساخته و آن مراجعه به علما و فقها است؛ اینان راهی دور از قرآن و سنت و عقل را برگزیده، سیر و سلوکی معرفی می‌کنند و ره نرفته، ره می‌آموزند. پیامدهای این امر عبارت است از:
- گمراهی مردم؛
- دوری از مسیر اهل بیت(ع)؛
- به بازی گرفته شدن دین؛
- اختلافات دینی در اثر متابعت از فرقه های انحرافی؛

عدم پیروی از ولایت فقیه و نواب عام
یکی دیگر از آسیب هایی که وحدت جامعه اسلامی را خدشه دار ساخته و زمینه را برای فعالیت دشمنان دین و مهدویت فراهم می‌آورد؛ عدم پیروی از نواب عام امام عصر است، با آنکه بر اطاعت از این بزرگواران تأکید شده است. 
پیامدهای این امر عبارت است از:

- گمراهی و ضلالت؛
- پراکندگی افراد و عدم وحدت در سایۀ رهبری واحد؛
- شکست پذیر بودن در مقابل دشمن.



منبع  :  montazer.ir



طبقه بندی: مهدویت،  انتظار و منتظر، 

تاریخ : یکشنبه 17 دی 1391 | 11:48 ب.ظ | نویسنده : **سوشیانت **



برخی می‏پرسند عبارت «وَ عَجِّلْ فَرَجَهُمْ» که پس از صلوات بر محمد و آل محمد (صلی الله علیه و آله) فرستاده می‏شود، آیا در احادیث معصومان(علیهم السلام) وارد شده و مَنصوص است و یا از چیزهایی است که علاقه‏مندان و ارادتمندان به آقا امام زمان علیه السلام، خودشان، پس از صلوات، آن را اضافه کرده‏اند؟

در پاسخ به این پرسش، به حدیث زیر توجه کنید که امام صادق علیه السلام می‏فرمایند:

«مَنْ قالَ بَعدَ صَلوةِ الْفَجْرِ و بَعدَ صَلوةِ الظُّهرِ اَللَّهُمَّ صَلِّ عَلی مُحَمَّد و اَلِ مُحَمَّد و عَجِّل فَرَجَهُمْ لَمْ یَمُتْ حَتّی یُدْرِکَ الْقَائِمَ مِن اَلِ مُحَمَّد صلی الله علیه و آله و سلم؛ » 

هر کس پس از نماز صبح و نماز ظهر بگوید: «اللّهم صلّ علی محمّد و آل محمّد و عجّل فرجهم»، از دنیا نمی‏رود مگر آن که قائم آل محمد (صلی الله علیه و آله) را درک می‏کند. (1)

 


منبع:

1. سفینة البحار، حاج شیخ عباس قمّی، ج 2، ص49.

 




طبقه بندی: مهدویت،  احادیث مهدوی، 

تاریخ : یکشنبه 17 دی 1391 | 09:57 ب.ظ | نویسنده : **سوشیانت **


علاّمه طباطبایی ذیل بعضی از آیات، پس از مطرح کردن تفسیر عقلی خود، با توجه به روایات متناسب، مواردی از علائم ظهور را از باب جری(1) تطبیق بر آن آیات، منطبق می کند؛ برای نمونه، در آیه 54 سوره ی سبأ خداوند فرموده است:



«وَ حِیلَ بَینَهُم وَ بَینَ ما یَشتَهونَ کَما فُعِلَ بِأشیاعِهِم مِن قَبلُ»

سرانجام میان آنها و خواسته هایشان جدایی افکنده شد؛ همان گونه که از پیش با پیروان آنها عمل شد».

وی، معنای آیه را فاصله افتادن بین مشرکان و خواسته ها و آمال دنیوی آنان - که آنها را پناهگاه خود تصور می کردند - می داند. سپس با اشاره به روایات مستفیضه از شیعه و سنی، جریان خسف بیداء( فرو رفتن سپاه سفیانی در سرزمین بیداء) را از باب جری، به این آیه مرتبط می داند و از تفاسیر اهل سنت، به « درالمنثور» سیوطی اشاره می کند و می گوید که در روایتی از اهل سنت ذیل آیه، جریان سفیانی را از قول پیامبر(صلی الله علیه و آله) نقل می کنند: « خداوند سفیانی و همراهانش را وقتی به بیداء می رسد، در زمین فرو می برد، پس هیچ کدام از آنها نجات نمی یابند، جز یکی که این خبر را برای انسان ها نقل می کند».

می توان گفت که مرحوم علامه، در بحث علائم ظهور نیز مانند مباحث دیگر، روایات مستفیض و قابل اعتماد را مطرح می کند و به طور قطع و یقین - مانند بعضی از مفسران - آیات را بر آن وقایع یا علائم، حمل نمی کند؛ اما چون قرآن، در همه ی زمان ها جاری است، در زمان متّصل به ظهور امام مهدی(عج) نیز این گونه آیات، با وقوع آن علایم، جریان دارد و مصداق می یابد.

در واقع، نگاه کلی نگر علامه، باعث می شود نوعی سنت الهی درباره ی مشرکان و اغراض و آمال آنها را مطرح و در زمان های خاص نیز آن سنت ها را جاری بداند .

از قول امام صادق(علیه السلام) به گروهی اشاره می شود که قبل از قیام قائم(عج)، توسط خدا برانگیخته می شوند و مخالفان اهل بیت(علیهم السلام) را شناسایی و دستگیر می کنند. علامه با اشاره به روایات دیگر، اساس این وقایع را تکرار حوادث بنی اسرائیل در امت اسلام می داند؛ بدین معنا که شبیه این وعده ها و حوادث، در قوم بنی اسرائیل واقع شده است

برای نمونه، در تفسیر آیه ی 5 سوره اسراء، بیان می نماید که احتمالاتی در تحقق این وعده ی الهی داده شده است و در « تفسیر البرهان» از قول امام صادق(علیه السلام) به گروهی اشاره می شود که قبل از قیام قائم(عج)، توسط خدا برانگیخته می شوند و مخالفان اهل بیت(علیهم السلام) را شناسایی و دستگیر می کنند. علامه با اشاره به روایات دیگر، اساس این وقایع را تکرار حوادث بنی اسرائیل در امت اسلام می داند؛ بدین معنا که شبیه این وعده ها و حوادث، در قوم بنی اسرائیل واقع شده است.

خیانت در امانت، تصدیق دروغگو، تشبّه زنان به مردان و برعکس، گسترش آلات لهو ولعب، امر به منکر و نهی از معروف، ذلّت مۆمنان، گسترش ربا و رشوه، کاهش و نامنظم شدن باران را علاّمه از نشانه های آخرالزمان می داند.

منبع :  موعود



طبقه بندی: مهدویت،  نشانه های ظهور،  آخرالزمان، 

تاریخ : یکشنبه 17 دی 1391 | 09:56 ب.ظ | نویسنده : **سوشیانت **

یکی از علما می فرمودند: شخصی خدمت یکی از علمای بزرگ آمد و گفت:« آقا اسم اعظم خدا چیست؟» 
عالم بزرگوار او را در نزد خود نگه داشت تا اینکه در یک شب بسیار سرد آن مرد را صدا زد و فرمود: همین الآن به فلان نقطه از بیابان کنار شهر برو، در آنجا چاهی وجود دارد یک مقدار از آن چاه آب بیاور. 
این بنده خدا به راه افتاد و خود را به آن چاه رسانید و مقداری آب برداشت و برگشت. در مسیر بازگشت ناگهان شیر درنده ای مقابلش ظاهر شد او دست و پای خود را گم کرد و نگران و مضطرب شد، فریاد زد: بسم الله الرحمن الرحیم یا الله و به زمین افتاد و غش کرد. 
وقتی به هوش آمد دید از آن شیر خبری نیست. خود را به منزل آن عالم بزرگوار و اهل معنا رسانید.

عالم به او فرمود: چرا این قدر دیر کردی؟ 
آن مرد جریان را برای عالم تعریف کرد، فرمود: همین کلمه را که گفتی خودش اسم اعظم خدا بود؛ چون از صمیم دل و در حال اضطراب بیان شده بود، شرایطش باید فراهم گردد تا به هدف اجابت برسد. شما هم در آن حالت ترس و دلهره و اضطراب دل از همه بریدی سیم دل خود را از همه قطع نمودی و به خدا متصل کردی (و توکل بر او کردی) و گفتی« بسم الله الرحمن الرحیم یا الله» شرایط فراهم شد و دعایت مستجاب گردید.


تاریخ : یکشنبه 17 دی 1391 | 09:53 ب.ظ | نویسنده : **سوشیانت **


آیت‌الله بهجت(ره) در کتاب «پرسش‌های شما، پاسخ‌های آیت‌الله بهجت» به پرسش‌هایی از قبیل چرایی غیبت امام زمان علیه‌السلام، فتنه آخرالزمان و نحوه مقابله با آن پاسخ گفته‌اند که مشروح آن در پی می‌آید:

۱- چرا امام زمان عجل‌الله تعالی فرجه غایب هستند و ما از فیض حضورشان محرومیم؟

- سبب غیبت امام زمان (عجل‌الله تعالی فرجه) خود ما هستیم! وگرنه اگر ظاهر شود چه کسی او را می‌کشد؟ آیا جن آن حضرت را می‌کشد؟ یا قاتل او انسان است؟!

ما از پیش، امتحان خود را پس داده‌ایم که چگونه از امام تحفظ و یا اطاعت می‌کنیم، و یا این که او را به قتل می‌رسانیم! انحطاط و پستی انسان به قدری است که قوم حضرت صالح (علیه السلام) ناقه صالح را با اینکه وسیله ارتزاق و نعمت آن‌ها بود، پی کردند، چنان که قرآن کریم درباره آن می‌فرماید: «وَلَکُمْ شِرْبُ یَوْمٍ مَّعْلُومٍ» یعنی یک روز، آب سهم شما باشد و روز دیگر سهم آن، و روزی که آب چاه را می‌خورد در عوض به آنها شیر می‌داد!

آن آقا گفت: چرا برای تعجیل فرج دعا می‌‌کنید؟ آیا می‌خواهید بیاید و او را هم بکشید؟ برای اینکه مزاحم خط، مردم، حکومت و حاکمیت شما خواهد بود! آنان که سایر ائمه را کشتند، دیوانه که نبودند! بلکه سبب آن بی‌دینی بود! آیا الان دیگر آن طور نیست؟!...

۲- این «فتنه آخر الزمان» که می‌شنویم چگونه فتنه‌ای است؟

- خدا کند ولو با تقیه کردن از طریقه اهل حق و اهل بیت (علیهم السلام) مخذول نشویم. گرفته شدن ایمان از اهل ایمان، از کشته شدن آنها بدتر است. در روایت است که فتنه‌هایی بر اهل ایمان می‌آید «فتن کقطع اللیل المظلم» فتنه‌هایی همانند پاره‌های شب تاریک!

ما این همه ابتلائات را می‌بینم و می‌گویید آیا «فتن کقطع اللیل المظلم» است یا نه؟! و آیا - نعوذ بالله - طریقه حقه اهل بیت(علیهم السلام) حق است یا باطل؟! با این همه رخدادها که می‌بینیم و برای ما پیش‌بینی و پیشگویی کرده‌اند، باز شک و تردید داریم!

۳- این ابتلائات و گرفتاری‌ها تا چه اندازه است لطفا بیشتر توضیح دهید؟

- ائمه ما (علیهم السلام) هزار سال پیش خبر داده‌اند که گرفتاری و ابتلائات برای اهل ایمان به حدی خواهد بود که عده کثیری از آنان از ایمان خارج می‌شوند!

۴- در عصر غیبت مسلمانان با گرفتاری‌ها و بلاهای زیادی دست و پنجه نرم می‌کنند شما فکر می‌کنید که باید چه کار کنند و چه چاره‌ای بیندیشند؟

- خدا می‌داند که چه بلاهایی بدتر از این در زمان غیبت آن حضرت بر سر مسلمان‌ها آمد و می‌آید! آلمان در مدت کوتاه، چهارده کشور اروپایی را شکست داد که بزرگترین آن‌ها یونان بود و سقوط آن بیست و پنج روز طول کشید!

بنابراین، ممالک اسلامیه در نزد آن‌ها، هر کدام یک لقمه است! ولی پیشرفت به سرعت، لازمه‌اش غفلت از دشمن پشت‌سر است که خداوند هر کدام از قدرت‌های شرق و غرب را معذب و رقیب دشمن مقابل خود قرار داده است و ظاهر این است که تا قیام حضرت حجت (عجل‌الله تعالی فرجه) اسم اسلام باقی است:

«لا یبقی من الاسلام الا اسمه» از اسلام به جز نام آن باقی نمی‌ماند.

اگر دو گروه در برابر هم قرار گرفته و با یکدیگر در حال جنگ باشند و یک فرد از این دو گروه را پیدا می‌کرد و رئیس گروه دیگر را می‌ربود، گروه بی‌رئیس یکی از دو راه را دارند: یا باید تسلیم شوند و یا بدون رهبر با دشمن مخالف بجنگند. حال ما مسلمانان با کفار تقریبا همین طور است...

منبع : موعود



طبقه بندی: مهدویت،  نشانه های ظهور،  آخرالزمان، 

تعداد کل صفحات : 2 ::      1   2